aktywny weekend - Nadszczytami

Borowa

Dominik Strzelczyk — Wed, 21 Feb 2018 10:27:01 +0000

Chciałbym przedstawić Wam relację ze spontanicznego wypadu na wieżę widokową, powstałą na górze Borowa. Z czystym sumieniem mogę polecić taką aktywność osobom, które mają do dyspozycji nie więcej niż połowę dnia.
O godzinie 7: 05 wyruszyłem Wrocławia pociągiem w kierunku Wałbrzycha. Na stacji Wałbrzych Główny byłem już o 8:30. Od samego dworca trzymałem się szlaku oznaczonego kolorami czerwony/zielony. W delikatnym mrozie i bez śniegu przemierzałem kolejne kilometry w kierunku szczytu. Przy rozejściu szlaków trzymałem się już czerwonego, który prowadził wokół Borowej, aż do samego szczytu. Podeście czerwonym szlakiem w samej końcówce jest dość wymagające i dobrze rozgrzewa w chłodny dzień. Wraz ze wzrostem wysokości -rosła ilość śniegu. Po około 1h i 20 min zameldowałem się na szczycie. Niestety widoczność tego dnia była dość słaba, ale klimat zimowy wynagrodził mi brak widoków. Na szczycie był czas na gorącą herbatkę i szybki posiłek. W drodze powrotnej kierowałem się do miejscowości Jedlina Zdrój. Od szczytu do Przełęczy pod Borową trzymałem się czerwonego szlaku , po czym skręciłem w żółty, który prowadził do miejscowości Jedlina Zdrój. Następnie wyruszyłem pociągiem w kierunku Kłodzka podziwiając moją ulubioną, malowniczą trasę PKP, która prowadzi przez liczne wiadukty, tunele…

Wałbrzych, dworzec PKP -> Borowa -> Rozdroże pod Borową -> Jedlina Zdrój

Trasa z: Wałbrzych, dworzec PKP | mapa-turystyczna.pl

Artykuł Borowa pochodzi z serwisu Nadszczytami.

Szczeliniec Wielki – trasa, mapa

Dominik Strzelczyk — Mon, 23 Oct 2017 21:08:53 +0000

Po raz kolejny razem z grupą „Aktywny Weekend” wybrałem się w góry. Tym razem celem był Szczeliniec Wielki. Szczyt ten należy do korony gór Polski, dlatego chętnie wziąłem udział w wędrówce.
Z Wrocławia wyjechaliśmy o 8:00 i po około 2h jazdy byliśmy na parkingu w miejscowości Karłów. Cena parkingu jest w przedziale 5zł – 10 zł za dzień. Po zaparkowaniu całą grupą ruszyliśmy w kierunku szczytu. Samo wejście z parkingu zajęło nam 20 min, natomiast znaki informowały o 30 minutach. Osobiście nie jestem zwolennikiem schodów w górach i wolę inne trasy, ale w tak słoneczną pogodę i piękną, jesienną aurę, nawet schody były dość przyjemne. Na szczycie zrobiliśmy pamiątkowe zdjęcia oraz niedługą przerwę w celu ustalenia dalszych planów. Skosztowałem dostępne w schronisku piwo Słowiańskie i z czystym sumieniem mogę to piwo polecić. Po odpoczynku ruszyliśmy w stronę bajkowego świata skał – płatnej części trasy (bilet ulgowy kosztuje 3zł a normalny 7zł). Czas upłynął na podziwianiu form skalnych powstałych w wyniku wietrzenia i pękania piaskowca. Dodaliśmy odrobinę wyobraźni i formy skalne przypominały postacie ludzi oraz kształty zwierząt jak np. Wielbłąd, Mamut, Słoń, Kwoka, Małpa, Pies, Żółw, Sowa, Fotel Pradziada. Na zakończenie tej wędrówki, odwiedziliśmy Tarasy Południowe i powróciliśmy do miejsca startu. W drodze powrotnej zrobiliśmy przystanek w miejscowości Bardo na pysznego, świeżo złowionego pstrąga. Wypad zakończyło wejście na taras widokowy Obryw Skalny, po czym w znakomitych humorach wróciliśmy do Wrocławia.

Trasa Szczeliniec:

Karłów-> Obejście Szczelińca Małego -> Szczeliniec Wielki, przełęcz -> Schronisko Na Szczelińcu -> Obejście Szczelińca Małego -> Karłów

Trasa: Karłów – Karłów | mapa-turystyczna.pl

Artykuł Szczeliniec Wielki – trasa, mapa pochodzi z serwisu Nadszczytami.

Zimowa Śnieżka

Dominik Strzelczyk — Sat, 18 Feb 2017 12:23:09 +0000

Zimowa Śnieżka – już po raz kolejny razem z grupą Aktywny Weekend wybrałem się w góry. Tym razem naszym celem było zdobycie śnieżki od Czeskiej strony, a dokładniej od Pec pod Sněžkou. Spotkaliśmy się o godzinie 6:00 przy wzgórzu Andersa we Wrocławiu. Standardowo nie obyło się bez lekkiego opóźnienia i z Wrocławia wyjechaliśmy około 6:30. Na miejsce dotarliśmy o godzinie 8:45. Po szybkim przebraniu oraz spakowaniu potrzebnych rzeczy ruszyliśmy wybraną trasą około godziny 9:00. Do pierwszego schroniska Richtrovy Boudy dotarliśmy po około półtoragodzinnym marszu. Tam zatrzymaliśmy się na śniadaniu oraz czeskim piwie. Na jednym ze zdjęć prezentuje dostępne menu. Pełni energii ruszyliśmy dalej. Wraz ze wzrostem wysokości odczuwalna temperatura była coraz niższa, potęgował ją dość silny wiatr. Cała grupa razem zmierzała do naszego kolejnego celu czyli schroniska Luční Bouda. Niestety w trakcie podróży zgubiłem swoje ulubione okulary. Wróciłem do miejsca gdzie po raz ostatni miałem je na zdjęciu, ale niestety nie znalazłem ich po drodze. Być może ktoś je znalazł lub siła wiatru zwiała je gdzieś poza szlak. W Luční Bouda spotkaliśmy się z dość niemiłą obsługą, która czepiała się najmniejszych drobiazgów. Mi dostało się za przestawienie krzesełka, aby dosiąść się do swojej grupy. Co do samego jedzenia zastrzeżeń nie mam i zamówiona przeze mnie pikantní klobása była naprawdę smaczna. Po godzinie 14 ruszyliśmy dalej w drogę, gdzie naszym celem był Dom Śląski. Po niecałej godzinie byliśmy w wyznaczonym miejscu. Przed samym schroniskiem mijaliśmy grupę narciarzy, którzy mieli na sobie strój oraz narty z poprzednich wieków. Muszę przyznać, że wyglądali bardzo ciekawie. Po rozgrzewającej herbatce ruszyliśmy na atak szczytowy. Szlak powyżej schroniska być dość mocno oblodzony. Widoczność, co widać również na zdjęciach – słaba. Myślałem już o wyciągnięciu raków, ale jako, że nie ślizgałem się tak bardzo to stwierdziłem, że jeszcze nie są konieczne. Po dość stromym podejściu o godzinie 15:19 byliśmy na szczycie. Szybko zrobiliśmy sobie pamiątkowe zdjęcia i schowaliśmy się w Poštovna na Sněžce. Jako, że była już późna godzina po paru minutach ruszyliśmy w dół. Zejście okazało się jeszcze bardziej problematyczne niż wejście. Po paru metrach sięgnąłem po raki i uważam, że raczki/raki w takich warunkach są konieczne. Polecam każdemu, kto planuje zimową turystykę w górach. Nigdy nie wiadomo, co spotkamy na naszym szlaku. Po założeniu raków schodziło mi się już bezproblemowo. Mogłem obserwować i czasem z uśmiechem patrzeć na upadki w naszej ekipie. Niektóre były naprawdę komiczne. Wspominam to z uśmiechem, ponieważ nikomu nic się nie stało poza lekko obitymi tyłkami. Jak się już tego wcześniej spodziewaliśmy na szlaku zastał nas wieczór. Po godzinie 17: 00 zrobiło się ciemno. Polecam każdemu, aby wybierając się w góry spakował ze sobą czołówkę lub latarkę. W świetle trzech czołówek zeszliśmy na dół gdzie byliśmy około 18:30. W drodze powrotnej przy okazji odstawienia kolegi Mateusza z Kamiennej Góry odwiedziliśmy pizzerie. Przy wspólnym posiłku był czas na świętowanie sukcesu oraz wspominanie minionego dnia. Mimo ciężkich warunków pogodowych zimowe podejście na Śnieżkę uważam za bardzo udane. Taka pogoda też ma swój urok i potrafi cieszyć. Zapraszam do fotorelacji z wypadu. W najbliższym czasie zamierzam dodać niezbędnik, co należy zabrać w góry.

Zimowa Śnieżka – trasa:

Pec pod Sněžkou->Modrý Důl->Richterovy Boudy->Luční Bouda->Schronisko Dom Śląski->Śnieżka->Nad Růžovohorským sedlem->Růžohorky->Pec pod Sněžkou

Trasa: Pec pod Sněžkou – Pec pod Sněžkou | mapa-turystyczna.pl

Artykuł Zimowa Śnieżka pochodzi z serwisu Nadszczytami.