Śnieżnik z Międzygórza

Dominik Strzelczyk — Thu, 04 Mar 2021 19:32:57 +0000

Śnieżnik z Międygórza – w ostatnią sobotę po raz kolejny wybraliśmy się w Masyw Śnieznika , aby tym razem zdobyć go w pięknej, zimowej aurze. Jest to najwyższy szczyt w Sudetach Wschodnich.

Międzygórze – Schronisko PTTK Na Śnieżniku – Śnieżnik

Auto zaparkowaliśmy na darmowym parkingu znajdującym się przy dawnej skoczni. Aby dotrzeć do tego parkingu trzeba przejechać całą miejscowość.

Początkowo szlak wiedzie szeroką drogą wzdłuż potoku. Piękna zimowa aura plus padający śnieg był tym czego potrzebowaliśmy tego dnia! Po przekroczeniu mostku na potoku byliśmy zaskoczeni zmianą trasy. Postanowiliśmy iść zgodnie ze szlakiem i przetestować nowy wariant, który okazał się łagodniejszy, lecz trochę dłuższy.

Z szerokiej drogi szutrowej odbijamy w ścieżkę górską skąd do schroniska mamy niecałą godzinę. Wraz ze wzrostem wysokości rośnie ilość śniegu i zima jest jeszcze piękniejsza. Lubimy taki klimat!

Schronisko na Śnieżniku im. Zbigniewa Fastnachta

Po dotarciu do Schroniska postanowiliśmy zrobić małą przerwe na posiłek. Pozytywnym zaskoczeniem dla nas była możliwość schronienia się w tak mroźny dzień w środku. Termometry na zewnątrz pokazywały -11 stopni. Po krótkiej przerwie ruszyliśmy w kierunku naszego dzisiejszego celu – szczyt Śnieżnika

Zimowy Śnieznik

Sama trasa na szczyt zajęła nam około 20 minut. Po drodze mijaliśmy wielu Skitourowców oraz wyznawców najnowszej mody zwanej “suchym morsowaniem”. Komentarz na temat tej mody oraz jej wyznawców zostawiamy dla siebie 🙂 Zbliżając się do szczytu odczuwaliśmy spadającą temperaturę i coraz większy wiatr. Odczuwalna temeperatura na szczycie wg prognoz wynosiła ~ -20 stopni Celcjusza. Ze względu na panujące warunki zrobiliśmy pamiątkowe zdjęcia i ruszyliśmy w drogę powrotną w kierunku schroniska.

W drodze powrotnej postanowiliśmy delikatnie zmodyfikować trasę. Początkowo poszliśmy czerwonym szlakiem, aby następnie odbić na szlak zielony. Tym szlakiem dosłownie przecieraliśmy się w świeżym puchu, ponieważ szlak nie był przetarty. W kolicach Smrekowca drogą rowerową wróciliśmy na szlak niebieski, który doprowadził nas do miejsca startu.